Paschał - puzzle online
Puzzle online Paschał
Paschał
Paschał (łac. cereum paschalis) – w katolicyzmie: duża świeca z wosku pszczelego (gdzieniegdzie bielonego) używana w liturgii, symbolizująca Chrystusa Zmartwychwstałego.
Świeca paschalna zapalana jest podczas Eucharystii i Liturgii Godzin w czasie całego okresu wielkanocnego, a poza nim podczas sprawowania chrztu i odprawiania pogrzebu. W okresie wielkanocnym umieszczana jest w prezbiterium, w pozostałe dni roku winna znajdować się przy chrzcielnicy, a w czasie pogrzebu obok trumny z ciałem zmarłego. Co roku przygotowuje się nową świecę, która zostaje uroczyście poświęcona i wprowadzona do świątyni podczas Wigilii Paschalnej sprawowanej w nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Wielkanocną.
Paschał składa się z następujących elementów:
znak krzyża
greckie litery alfa i omega
pięć ozdobnych gwoździ
cyfry bieżącego rokuPoświęcenie paschału ma miejsce na rozpoczęcie liturgii Wigilii Paschalnej. Przed kościołem celebrans błogosławi ogień, po czym przygotowuje świecę paschalną. Rylcem żłobi znak krzyża, litery i cyfry oraz umieszcza gwoździe wypowiadając następujące słowa: Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność. Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen. Przez swoje święte rany jaśniejące chwałą niech nas strzeże i zachowuje Chrystus Pan. Amen. Następnie zapala się paschał od poświęconego ognia i wnosi do kościoła, trzykrotnie śpiewając: Światło Chrystusa. Bogu niech będą dzięki. Zgromadzeni w kościele wierni zapalają od paschału własne świece. Znaczenie świecy paschalnej wyrażone jest w hymnie Exultet uroczyście wykonywanym po wniesieniu paschału.
Podczas liturgii Wigilii Paschalnej błogosławi się wodę chrzcielną zanurzając paschał w chrzcielnicy.
W czasie sprawowania chrztu od płonącego paschału zapalana jest świeca chrzcielna, którą wręcza się nowoochrzczonemu (w wypadku chrztu osób dorosłych) lub rodzicom chrzestnym (w wypadku chrztu dzieci).
W Polsce Caritas w poszczególnych diecezjach w okresie Wielkiego Postu rozprowadza małe świece zwane paschalikami, nawiązujące wyglądem do paschału, stawiane w domach katolików na stole i zapalane na rozpoczęcie śniadania wielkanocnego.
W liturgii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów oraz u niektórych tradycjonalistów katolickich paschał poświęcany jest podczas śpiewania Orędzia Wielkanocnego w Wielką Sobotę. Jest zapalany od jednej ze świec trójramiennego świecznika – triangułu. Używany jest także przy poświęceniu wody, wówczas jest trzykrotnie w niej zanurzany. W okresie wielkanocnym ustawiony jest przy ołtarzu głównym, po stronie Ewangelii. Zapalany jest przed Ewangelią i gaszony przed przyjęciem Komunii przez wiernych. Wynoszony jest z kościoła w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, po odczytaniu Ewangelii.