Summer stop no. 14 - SZAMOTUŁY online puzzle

BI 330 2011-10-13

330

2011-10-13

134

Favorite

Stained glass windows from the collegiate church of Our Lady of Consolation and St. Stanislaus the Bishop. This collegiate church, dating from the first half of the 15th century, is one of the largest Gothic churches in Greater Poland. <br />
In Szamotuły, we also visited the Black Halszka Tower from the 14th century.

Best results for size

Best time

Best accuracy

Play similar puzzle

Summer stop no. 17 - STARGARD SZCZECIŃSKI online puzzle — 280Summer stop no. 17 - STARGARD SZCZECIŃSKIsolved 105 times

Solve puzzle

Summer stop no. 17 - STARGARD SZCZECIŃSKI puzzle online from photo — 264Summer stop no. 17 - STARGARD SZCZECIŃSKIsolved 109 times

Solve puzzle

Summer stop no. 18 - SZCZECIN puzzle online from photo — 330Summer stop no. 18 - SZCZECINsolved 140 times

Solve puzzle

Fragment of the stained glass window online puzzle — 234Fragment of the stained glass windowsolved 113 times

Solve puzzle

Stained glass puzzle online from photo — 156Stained glasssolved 111 times

Solve puzzle

Comments

Uf, zrobiłam ale bardzo trudne, wspaniałe detale

925 :)))

Najgorszy początek, potem leci z górki.

Jak tylko zobaczyłam ten witraż nie mogłam się doczekać kiedy się do niego dorwę bo przeczuwałam,że to będzie puzzlowa uczta.No i była.Nie jest trudny,już BI o to zadbała.Prawie nie ma takich samych fragmentów,trzeba tylko uważać.

Piękne witraże. Początek dość trudny, ale potem to już sama przyjemność!

No całkiem ekstra ;)) ale jestem skromna panienka! A jeszcze, co do Szamotuł. Pogoda tego dnia była całkiem niewyraźna. Stojąc pod basztą Halszki zastanawialiśmy się co dalej. Akurat jakaś grupa wchodziła do baszty, więc i my poszliśmy też mimo, że nie zapłaciliśmy za bilety. Ale pani była bardzo miła i powiedziała, że no problem i możemy zapłacić po wyjściu. Połaziliśmy po baszcie, zeszliśmy na dół, a tu czarno i już lecą pierwsze krople. Biegiem do kasy, nawet na resztę nie czekaliśmy i kłusem na tyły tego budynku, gdzie wchodząc zauważyłam, że była knajpka. Wpadliśmy już mokrzy. Klapnęłam na krześle i jak walnęło, to aż odskoczyłam w najciemniejszy kąt. Piekielnie boję się burzy od zamierzchłych czasów. Mając około 8 lat byłam latem pod Zakopanym. Wracaliśmy z wycieczki i kucnęłam pod gigantycznym smrekiem w wiadomych celach. I wtedy walnęło w tego smreczka, który rozpadł się, jak zapałka, na połówki biorąc mnie w swe objęcia. Dzięki tej burzy zjedliśmy przepyszną zupę gulaszową - knajpa nazywa się, ni mniej ni więcej, tylko Sanguszko. Oblizując się po obiadku, mój chłop z uśmiechem stwierdził: dobrze, że walnęło minutę później, jak już zeszliśmy z baszty. Zrobiło mi się miękko w kolanach, bo wyobraźnię mam doskonałą.